Popatrzcie na te same budynki przy świetle Księżyca, jak zaostrzają się ich kontury, a jak zaokrąglają się podczas słonecznego dnia.
Słońce maluje, a Księżyc rzeźbi
Kategoria: Uncategorized
Zwyczajny świat niezwyczajnego introwertyka…
Słowa są jak pióra porwane przez wiatr- nigdy nie wrócą w to samo miejsce.
Tym razem roślinny, akwarelowy minimalizm..
Nasiona klonu tańczące w jesiennym wietrze.
Tym razem sięgnęłam po akwarelki. Uciekające po papierze, zabarwione krople wody, tworzą w mgnieniu oka efemeryczność dmuchawca.
Kiedy światło zastygnie w kroplach deszczu…
Nasze „wewnętrzne krajobrazy” ożywają pod wpływem dobrych myśli.
Henry David Thoreau
Czas płynął, a deszcz nie przestawał padać. Żadnej jeszcze jesieni tyle nie padało. Doliny wzdłuż wybrzeża nasiąkły wodą, która spływała z gór i pagórków, i ziemia butwiała zamiast wysychać.
Lato wydawało się nagle tak dalekie, jakby go nigdy nie było, drogi od domu do domu wydłużyły się i każdy siedział schowany u siebie.
Tove Jansson
Z młodości pamiętam kolory. Wszechobecną zieleń. Białe rozbłyski. Głębokie i żywe czerwienie. Te barwy tkwią wyraźnie w mojej pamięci, podczas gdy tak wiele innych rzeczy wyblakło, albo prawie zupełnie zniknęło. Nie stało się tak bez powodu.
Nora K. Jemisin – Wrota Obelisków
istota ludzka nie wyraża się w sposób bezpośredni i zgodny ze swoją naturą, ale zawsze w jakiejś określonej formie i że owa forma, ów styl, sposób bycia nie jest tylko z nas, lecz jest nam narzucony z zewnątrz (…). Zawsze, bez przerwy szukamy formy i rozkoszujemy się nią lub cierpimy przez nią (…).
Witold Gombrowicz
…bo wszystko jest kwestią odpowiedniej perspektywy
