Ziemia, Księżyc i Słońce. Odwieczne zależności. Z podobną siłą przyciągania oddziałuje na mnie herbata. Miłość do niej pomogła mi stworzyć własny kosmos.
Miesiąc: październik 2019
Po każdym spojrzeniu w niebo zostaje w oczach nieco błękitu.
Aleksander Kumor
Przyjdzie taka chwila, gdy stwierdzisz, że wszystko się skończyło. To właśnie będzie początek
Louis L`Amour
“Portret nie powstaje w aparacie, ale po obu jego stronach.”
Edward Steichen
Moim zdaniem podobne zjawisko zachodzi z portretowaniem na płótnie.
Sting, Fragile
On and on the rain will fall
Like tears from a star, like tears from a star
On and on the rain will say
How fragile we are, how fragile we are
Wciąż i wciąż deszcz będzie padać
Jak łzy z gwiazdy, jak łzy z gwiazdy
Wciąż i wciąż deszcz będzie powtarzać
Jak krusi jesteśmy, jak krusi
Obrazy są dla twórcy osobistym albumem. Osobistymi fotografiami. Czy patrząc na szczególnie ważne dla Ciebie zdjęcie, przywołujesz bezbłędnie tamten moment? I chociaż wiele osób może oglądać tę samą fotografię, tylko Ty pamiętasz tamto uczucie, wrażenie, tylko dla Ciebie znaczy ona tak wiele? Z malowaniem jest podobnie. Zamykasz kolorem i strukturą farb swoje emocje.
W tym ekspresyjnym obrazie zastygły refleksje, które przypominają o kruchości, o tej, o której śpiewał Sting.
Dlaczego widok morza jest nam tak nieskończenie i wiecznie miły?
Bo morze ukonkretnia jednocześnie idee ogromu i ruchu. Sześć lub siedem mil to dla człowieka zasięg nieskończoności. Nieokreśloność w miniaturze. Cóż stąd, skoro tyle wystarczy, by uzmysłowić pojęcie prawdziwej nieskończoności. Dwanaście lub czternaście mil wzdłuż średnicy, dwanaście lub czternaście mil wody w ruchu starcza, by dać najdoskonalsze wyobrażenie piękna dostępne człowiekowi w jego chwilowym miejscu zamieszkania.
Charles Pierre Baudelaire
Cały świat jest burzą i wszyscy się czasami w niej gubimy. Szukamy szczytów skrytych w chmurach, które nadają życiu jakąś wartość, jakby to miało znaczenie. Czasami udaje nam się je zobaczyć. A potem idziemy dalej.
Dan Gemeinhart – Cała prawda
Tym razem pocztówka z Norwegii, a dokładnie z okolic Stavanger. To zdecydowanie jedno z piękniejszych miejsc, które miałam okazję zwiedzić.
Jedyne lekarstwo dla znudzonych życiem w gromadzie: życie w wielkim mieście. To jedyna pustynia, jaka jest dziś dostępna.
Albert Camus
Wszechświat. Spokój, harmonia, ład. Wszystko działa jak w zegarku. Ale czasem w naszym osobistym, własnym wszechświecie coś zakłóca ten spokój. Zaplanowane życie, ułożone w misterny system planet i gwiazd- nagle albo stopniowo- staje na głowie. Gaśnie. Może to ktoś, kogo zabrakło w naszej konstelacji, zostawia po sobie pustą przestrzeń. Ale jak kosmos wciąż się rozszerza, tak i nasze małe, własne wszechświaty znajdują wreszcie drogę nowej harmonii i nasze planety, nasze gwiazdy- zapalają się zawsze na nowo.
S. K.
…gdy Wszechświat wiruje w oczach.
Kiedy deszcz rozpuszcza szkielety budynków…
